Maktul Şiiri - Enes Tanrıverdi

Şairi maktul ettiler, şiiri tanık,
Sükûtu hiç ettiler, sözleri buruk.
Âşığa zulüm ettiler, sevmeyene meşk,
Gönülde kalan yaraya devâsız dediler.

Kalemi kırdılar, kâğıdı kefen,
Her mısra bir ah oldu, her hece diken.
Sevdayı mahşere bıraktılar bilmeden,
Mecnun'u susturdular, Leylâ'yı güldürdüler.

Bir ah yükseldi gecenin koynundan,
Sada döndü feleğin boşluğundan.
Şair ölür mü sevdanın uğrundan?
Cesedi toprağa, sözü göğe gömdüler.

Ne firkat bitti ne gönülde figân,
Ne geçti yaradan yıllar ile zaman.
Aşk-ı sadık dedim, hüküm verdiler bana,
Suçumu sordular, sevdamı yargıladılar.

Şimdi şiir tanık, kalem şahidimdir,
Her mısra kırılmış bir ahidimdir.
Şairi maktul ettiler, aşk hâlâ diridir;
Beni susturdular, şiirimi susturamadılar.

Enes Tanrıverdi aşk-ı sadık