Mahşere kalmaz Şiiri - Ömer Baloğlu

Mahşere Kalmaz. Yıllar yığılır da omuz başıma,
Bir cellat dikilir ekmeğime aşıma.
Gülleri solduran o nefs kavgası,
Zehrini akıtır körpe yaşıma.

Kardeşlik kisvesi riyakâr maske,
Merhamet sığınmış garip bir köşke.
Zalimler cirit atar meydanlarda hiç utanmadan,
Yakarlar dünyayı hiç düşünmeden.

Ellerim koynumda sanmasın felek,
İçimde bir volkan, kükrüyor susarak.
Nakkaş der ki; bu devran böyle kalmaz,
Mazlumun ahı elbet mahşere kalmaz? 22.09.2026