Dostum üzülmesin, düşman sevinmesin diye,
Gönlüm yangın yeri iken "İyiyim" dedim.
İçimde kopan o sessiz fırtınaya,
Sükutun zırhını giydirdim de eğledim...
Bir bardak buğuda aradım dost kokusunu,
Demin kızıllığında demlendi ahım.
Sormadı kimse içimdeki yangının yolunu,
Çay oldu geceme tek dert ortağım.
Nakkaş Baba der ki; ey garipler diyarı,
Hesabı sorulsa da bu çektiğim hasretin;
İnsanlara yük olmadan taşımaktır karı,
Yalnızca O’na sunulan sükuttur servetin.
20 Ekim 2026
Nakkaş Baba
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 19:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!