Gökyüzüne taş atanın
Yerden ayağı kesilsin
Baş vermeden baş alanın
Yüreğini ateş silsin
Rahmetten ümit kesilmez
Gönül mihrabın yamuksa
Gözün gördüğüne kanma..
Dayandığın yer pamuksa,
Devrildiğin gün utanma..
Haram çeliğe güvenme
Ona yapışan utansın,
Saltanat için dövünme
ebedi sanan utansın..
Karun kadar zengin olsan,
Hakikatler uzakta
Yürüyüşümüz ağır
Gözler ipte canbazda
Kulaklarımız sağır
İnsan ateşe koşar
Dünya da dört köşe bucak
Bir umudu aratan var
İnsan yakar ,insan yanar
Herkes bilsin Yaratan var
Bil ki az da olsa ,
Vardır elbet iman eden..
Onlar ümidi yeşertir,
Haktan asla dönmeden..
Ezan sesi çağırır,
Börtü böcek
ve belki bahar
Birkaç kırık yakamoz
ve kara sevdan
Gözlerimde nemli gülüşün yaşar..
Ellerinse çok uzak
Gül bahçesine girersen
Gülü bahçıvana sorma
Bülbüldür ciğeri yanan
Başkasını boşa yorma
Bir gün kuşkuya düşersen
İki nefes iki adım ,
Hadi olsun bir zerrecik..
Zulmeder dururda insan
Akıl etmez bir kerecik...
Neler barındırır neler,
Kendini ağırdan satma
İçi bomboş bir kitapsın..
Kantarın ne suçu var,
Kantar tüye ne yapsın...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!