Balyoz demire iner,
Çivi tahtayı deler..
İnsanı çöl yakmazda,
Bazen bir söz mahfeder..
Bıçak etleri keser,
Tırpan otları biçer
Hak yemeyi hak bileni
Millet ağlarken güleni
Burnunu yere sürtecek
Biri vardır biri elbet
Güçlüdür zayıfı ezer
Bir umuttur elbet insan,
Eliyle toprağı süren
Ruhu göklerde esen..
Toprağın baş eğdiği,
Göğün tek yol verdiği..
Gözlerin duymadıkça,
Kulağın görmedikçe..
Hakkı bilemessin ki,
Gönlünü vermedikçe...
Bir yer bilirim ki ben ,
Göğü kızıl , günlerinin..
Payına hep matem düşer
Köşe başında bin direk,
Bini bir adam etmiyor
Bunca vicdan bunca yürek
İnsan insana yetmiyor..
Dinledim durdum alemi
Gözlerim dalıyor
Uzadıkça soluklaşan
Gecenin hüzünlü yollarına..
Ve yutkundukça
Gözlerim doluyor
Çareler kuşatılmış
Günahımı boş ver benim,
Sen de benden beteri var
Adalet uzun bir yol,
Gökyüzünde biteri var..
Çok incinme be gönül,
Çay da biter ey gönül
Şeker de elbet biter..
Nefes nefesi iterde
Ömür de elbet biter..
Ay da gider ey gönül
Güneşte bir gün söner
Bırak gökyüzünde uçsun
Binbir renk var başka başka
Yıldızlar alnında dursun
Düşünceye dek bir aşka
Uzak, derin ve büyükmüş




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!