Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SEVDASIZ YOKSUL

Oğlun kızın aylaklığından,
Komşunun cehaletine;
Köyümün yolundan,
Kentimin sefaletine;

BÜLBÜLÜ BEN GÜLÜ SEN

Kapımdaki fidanın
Bülbülü ben gülü sen
Kalbimdeki sevdanın
Baharı sen dalı ben

SENDEN GELEN HER ŞEY
BAŞIM GÖZÜM ÜSTÜNE

Nideyim sarayı nideyim pulu
Neme gerek benim dünyanın malı
Olsam da gurbetin yurtsuz bir kulu

ARTIK BÜYÜDÜN ÇOCUK

Artık büyüdün çocuk
Geride kaldı topacın
Bilyen misketin
Bulutlara kafa atıp

ADI SEVİL OLSA NE OLUR SANKİ

Bir genç kız düşün ki aşkı sağılmış
Derdi ızdırabı köy köy yığılmış
Kırılmış bir tesbih gibi dağılmış
Bu kızlar kadınlar kimin kadını

Eğmiş de boynunu her gelen vurur
Neyleyim neyleyim kulu neyleyim
Gül hoyrat ellerde dalında kurur
Elin kokladığı gülü neyleyim

Köyünü sel almış sızlanıp durur

Elimde aşkın fidanı
Dike dike gidiyorum
Yüklenmişim derdi gamı
Çeke çeke gidiyorum

Aydan güneşten düşleri

Hazan mevsimi
Hüznüme renk oldun
Dökülürken yapraklarım

Ey kalbin gören gözü
Tüm tatların özü

Ne kadar kanmışsan vuslatında
Kırk katı yanmaktır hasretinde
Hanın hamamın olsa ne yazar
Aşk yoksa bir hiçsin servetinde

Ne bedenleri ayırdı baştan

Sen gece ol
Ben gündüz
Tan vakti gülüşelim

İster yağmur ol soğut
İster güneş ol ısıt