Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

AY DOĞARKEN UYUNUR MU HİÇ

Ey yürekte büyüyen dünya
Ey dalında titreyen meyva
Ey alanlarda yürüyen seda
Ey zindanlarda çürüyen sevda

BENİ
ÜLKEMİN
DERDİ
GAMI KEDERİ
DELİRTTİ
VE BENİ BU ÜLKENİN NEVRUZLARI

BU SABAH SEN NE GÜZELSİN

Sen var ya sevgili
Dün güzeldin
Önce de öyle
Gündüz güzeldin

YERDE BİR GÜL GÖRSEM YAR GELİR BANA

Alıç ağaç iken dökülüverir
Aşkını sakınan kar gelir bana
Hasretlere kalan yağ gibi erir
Bülbülün figanı zor gelir bana

TOPLANACAK NE ÇOK IŞIK VAR TANRIM

gel hadi
nevruzlayalım şu bebeğin yüzünü
kokusuz kalmasın
sonrasını düşünme

SEN BENİM SEVDAMA YAR OLAMAZSIN

Biz adımızı
Dağlardan
Köklü kayalardan
Kuşlardan çiçeklerden

SALAKLIĞIN SONU MU VAR

Cahil söyler bilge susar
Her konuda ahkâm keser
Söz değil de nefret kusar
Salaklığın sonu mu var

Küfretmişsek namussuza
Neyi suç bunun hakim bey
Yalancıya namussuza
Neyi suç bunun savcı bey

İt kapınca hoşt demişiz

Bu korkular maskeler
Bu kılıf sana dar gelir
Bu boyalar maskaralar
İnsan olana ar gelir

Kabuğundan çıkabilsen

gönül güneşe hasretse
sevginin yokluğu gölge
ay vuracak odaya gülüverse..

aşk
ey yürekteki yüce bilge