Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

UÇURDUĞUN GÜVERCİNİ ÖLDÜRME

Özü gül açar da yüzünde eyvah
Nefsine yenilmiş sözünde Allah
Bir elde güvercin bir elde silah
Uçurduğun güvercini öldürme

SEVİYORSUN FARKINDAYIM

Ben gönüllerde çiçekler bezerim
Sen sana benzersin
Ben bana benzerim
Olur ya bazen de bulutlarada gezerim

ÖYLE SESSİZ SESSİZ AKIP GİDERİZ

Dağdan düze inen bir nehiriz biz
Aşka dağ dayanmaz yıkıp gideriz
Yemyeşil vadilerde kolumuza
Çaylar dereleri takıp gideriz

SEN BENİM DAĞIMIN KARI DEĞİLSİN
ღ
Ne tadın ne rengin ne kokun koku
Sen bu bağın gülü narı değilsin
Kekikte bir küsküt canavar otu
Sen bu dağların köknarı değilsin

AŞKIN KIYISIINDA GEZER DURURUM

Sol yanım gururum, sağım servetim
Dal sallansa hile sezer dururum
Arkamda onurum önüm hasretim
Yârim yârenimi ezer dururum

Tepelerden bir ay doğar
Iraklarda yıldızlar var
Deniz dağın saçın tarar
Neden sevdam ağlar bu gün

Ovalarda güller biter

Bir devri çemberde dolanıp durdum
Anladım ki onca telaş boş imiş
Yaşam nedir diye yıllarca sordum
İki nefes arası gülüş imiş

Dal soyunur geriye çalı kalır

İNSANA GİTMEYEN YOLA BAĞLANMA

Sözüm sana yolcu ey insanoğlu
Edep erkân bilmez dile bağlanma
Hep altından çıkar bir çapanoğlu
İnsana gitmeyen yola bağlanma

SEVİ DİLE DÜŞMÜŞ YOLU NEYLESİN

Başını sevdaya aşka eğmiş de
Bülbül küle dönmüş gülü neylesin
Kadir mevlam güzel edip övmüş de
Güle çile düşmüş alı neylesin

SEVGİYİ SEVİNCİ SERELİM GAYRI

Şu dünyaya sende ben de sığarız
Kulluk kösteğini kıralım gayrı
Gül olur açar gün olur doğarız
Kardeşçe köprüler kuralım gayrı