Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Azlık değil çokluk değil yok değil
Bu nasıl bir derttir kalbim harp yeri
Ey deli divane gönlüm sevdana eğil
Nedir derdin gönlüm gel hele beri

Yalan dünya ne ki hilen olmasin

AZ SÖYLERSEM SEN ÇOK ANLA SEVGİLİ

Güllerin çiçeklerin var mı dili
Rüzgârın var mı okşayacak eli
Sana nasıl anlatmalı bilmem ki
Az söylersem sen çok anla sevgili

Dünkü çulsuz bu gün nerde bak hele
Babadan oğula hırsızdır bunlar
Yoğurt çalmamışsa bunlar o göle
Anasından kıza arsızdır bunlar

Namussuzu arkasından tanırım

Babam bu diyardan göçtün göçeli
Mevsimden  mevsime uçtun uçalı
Ecel şerbetini içtin içeli
Yetim kalan gönlüm yanar ağlarım.

Şimdi neredesin bir tas su versem

BABAM BİR DİLEK AĞACIYDI
sorma nedendir kah üzülüp kah güldüğüm
babam bir dilek ağacıydı
annem kaygılarını bağlardı üzerine
uçuşurdu alı al moru mor düğüm düğüm
bir tekme atıp yoksulluk kafesine

BEN BİR AKASYAYIM

Ben bir akasyayım çiçeğe duran
Kayınım köknarım gökleri yaran
Ne ayaz takmışız ne de kar boran
Dağımdan bağımdan nehyetme beni

BEN BU DUYGUYU BİR YERDEN
TANIYORUM

Ben bu duyguyu bir yerlerden tanıyorum
Üç yaş mı desem beş mi
Yoksa menekşe mi toplamak okul yolunda

Gün ışır  gülüşür güller çiçekler
Her şafakta seninle sökerim ben
Sek sek oynar gönlümdeki çocuklar
Elinden tutup yola çıkarım ben

Bazen feryat figan eden olurum

BEN BUNA DERİM İŞTE YÜREKTE ŞİİR BAHÇESİ DİYE

Sıcacık bakışlarından,
derya deniz sevgiye;
nadide çiçeklerden
egzotik meyveye,

BEN BU TEBESSÜMÜ BİR YERLERDEN TANIYORUM

ben bu tebessümü bir yerlerden tanıyorum
sanki
kadim bir dosta rastlamak gibi yıllar sonra
belki