Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

CANANIN GÖZÜNDE BİR ÇOCUK GÖRDÜM

Neden gülmiyeyim sevinmeyeyim
Cananın gözünde bir çocuk gördüm
Allah’la aramda bir karış kaldı
Değdiği yerde bir öpücük gördüm

Ben beni ben değil de sen bellemisken
Bu kervan böyle yürür mü sevdiğim
Can özümden gönüller güllemişken
Cansuyu sevgi, kurur mu sevdigim

Saki'yi sen eyleyen senin aşkın

Yaratan gönlümden uzak etmesin
Bilemezsin seni görmek ne canım
Neyim biterse bitsin ama aşkım...
Hasretin vuslat olduğu o anım

Seninle sevdim ben gülü nevruzu

CAN CANANLA BİR ARAYA GELİNCE

Can cananla bir araya gelince
Koyun kuzusuyla buluşur gibi
Arzular uç verir karanfil gonca
Karşı tepelerden gün ışır gibi

Yiğidi namerdi bu nedir ey yâr
Her yerde sapsarı bir hasret kokar
Doğa ne almışsan dökül der Saki
Ah şu hazan yaprak döken sonbahar

Kar yağar başıma mevsim hazandır

Gece yıldızları bir seyret hele
Koskoca evrende ha var ha yoksun
Gel de gülme senden kim neden korksun
Hangi dağdan görkemlidir bir kale

Diz çöker taparsın korkuya erke

DOĞRUYA HİÇ YER YOK ÖTEDEN BERİ

Dara çekin yüzün hak diyenleri
Daim başköşedir riyanın yeri
Namus ar eder de erdem firari
Doğruya hiç yer yok öteden beri

Doğruyu söylüyorsun da evlat,
Heyhat ki  heyhat,
Ne empati ne de sempati
Doğru söylemiyorsan;

Ondandır bu müşkülat

Döken kim toplayan kim şu dünyayı
Kesif bir yalnızlık ettik elaman
Saçı darmadağın gördüm leylayı
Akşam masamadaki sabahı düşman

Bir nostaljik anı o eski aşklar

Şöyle yatıp dinle hele toprağı
Kimi kan kırmızı kimi mor sarı
Kimi diken kimisi gül yaprağı
Nedir ey sevgili toprağın sırrı

Nedir iyi kötü aşkın katında