Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Hiç aşka sevgiye inanmaz idim
Hakka ulaştıran yol imiş meğer
Beni benden etti hiç sanmaz idim
Bir şeye benzemez hal imiş meğer

Sevdasız kavgasız zor gelen dünya

BİR TELİMİZ KOPAR İSE

Bir telimiz kopar ise
Kalanıyla ağlarız biz
Nazlı yârin zülfünü
Tel yerine bağlarız biz

BİR TÜRKÜSÜ OLAN ÖLMÜYOR İŞTE
Unutmak ne mümkün istesen bile
Bir öyküsü olan ölmüyor işte
Kulaktan kulağa ve dilden dile
Bir türküsü olan ölmüyor işte

BİR TÜRLÜ

Bir vadide güneş gibi
Gülemedik biz bir türlü
Kim sebebi müsebbibi
Bulamadık biz bir türlü

NE DİYEYİM SÖYLE ARKADAŞ SANA
Ne diyeyim söyle arkadaş sana
Bilenle bilmeyeni bir tutarsın
Sevmek sevilmek de insan insana
Özgürlükle çileni bir tutarsın

BİR YALNIZ ÇOBAN ÇEŞMESİ MEHTAPTA

Bir yalnız çoban çeşmesi mehtapta
Belki de kendince bir sevdiği var
İki söğüt bir de selvi yan yana
Ne fısıldaşırlar sabaha kadar

Sevdan ile yıktım gönül bendini
Özlemdi hasretti günü gecesi
Gönül sevdan ile buldu kendini
Bir yalnız güvercin ondan öncesi

Bir dalda gonca gül gibi yan yana

Bir yanım var ki sana çiçek açar
Bir yanımsa gülüşünden gül biçer
Bilemezsin güzelim  bilemezsin
Senin için gönlümden neler geçer

Gönül sevmeyince hiç var olur mu

bir yaratan varmış bildim erenler
rabbin cemalini yüzünde gördüm
bir hayal düş sanır onu görenler
esmaül hüsnayı gözünde gördüm

cennetten mi çıktın huri mi soyun

Aş gibi su gibi sensiz olur mu
Deli gönlümdeki sevgili sensin
Sana uğramadan varamam ona
Bir yaratan varsa delili sensin

Senden gelir geçer  ona yol canim