“Nusret Cantekin’e sevgilerimle”
Bin kere lanet olsun kanser denen illete,
Nusret’i aldı bizden yürek yandı köz oldu…
Genç yaşlı ayırmadan bela oldu millete,
Takati çekti dizden bir korkulur söz oldu…
Parlak sapın kamaştırdı gözümü,
Keskin bıçak iki yönlü kamasın…
Gönül kapın köz köz etti özümü,
Siyah zemin kara kalem şemasın…
Cevher sandım para etmez madensin,
Aç gözlülük bir zincirsiz illettir,
Onur bile işportada satılır…
İnsanlığı paspas yapan zillettir,
Her bir işe bin bir hile katılır…
Boyun bükmüş mor menekşe yastadır,
Garip ömrün sürgün yeri şarkısın…
Vurgun yemiş öksüz gönül pastadır,
Gözler çeşme kaynağısın arkısın…
Defter açık seni bekler kalemin,
Hüzün derya yürek mecnun hele sus,
Ele sevinç bize bayram tasadır…
Baba dertli boynu bükük bir mahpus,
Dünya tabut dertler demir kasadır…
Bize rahat tatlı huzur çok ırak,
Bir tanem iki gözümün nuru,
Yaralı gönlümün onuru,
Sevda dağım yaşam bağım,
Gururum umudum dayanağım,
Solgun çiçeğim,
Can sevdiceğim,
Kâhta’da iki katlı ev,
Duvarları terle yoğrulmuş kerpiç,
Damında babamın omuz yükü toprak
Biçildik tek tek mazide kaldı sevinç,
Avlusunda ne ağaç kaldı ne yaprak
Döşet yıllar hasretimi hüzünle döşet…
Yavrularım birer melek,
Gül misali iki çiçek…
Yaktı bizi bile bile,
Âdemoğlu denen kelek…
Adam ama insan değil,
Kâhta baraj kenarında,
Suyu serin hele gel dost…
Tat var peynir dut narında,
Üzüm şirin hele gel dost…
Bizde taçtır dostun hası,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!