Her lokmada aç gözün,
Rüyan haram kof özün,
Canda hicran her közün,
Kan kalmadı git kene…
'BALYOZCUDAN DÖRTLÜKLER'
Salyan olmuş Kâhta çayı uyuz kelp,
Kimdir acep zincirinin sahibi…
Beleş lokma her gün seni eder celp,
Kasap önü yağlı kemik kâtibi…
Ar perdeni rüzgâr katmış önüne,
Altın saçlı gül kokulu narin kız,
Sevdiceğin dört duvarda yatıyor…
Sürüyle dert yakasında çam sakız,
Deli gönlü yâr yâr diye atıyor…
Hüzün sarmış ranzasında taş gibi,
“Öğrencilerime”
Günlük yaşantımızın,
Ayrılmaz bir parçasıdır,
Trafik denen olay…
Kurallara uyarsa eğer,
Beden yorgun beyin yorgun can yorgun,
Artık bana her dört mevsim zemheri…
Gece vurgun gündüz vurgun tan vurgun,
Elde kalır bir kemikle bir deri…
Zehirli ok yara açtı kanıyor,
Dertler sakal gurbet elde berberim,
Ben keserim sabah akşam dert uzar…
Sevdalı hal hasret yelde haberim,
Bal eserim etme gülüm intizar…
Umut kuşan sabır yükle hasrete,
Gözlerini gözlerime yükledim,
Umut oldu beni sana bağladı…
Ellerini ellerime ekledim,
Ateş oldu ısınmamı sağladı…
Sevda yeli kanat oldu canıma,
Ne bulutlar ne kar boran ne de sis,
Hüzün eker gülen göze al yüze…
Mehtap mısın güneş misin sen Elis,
Yaz bahardır her gülüşün kış güze…
Gümüş kumda mavi suda yasemin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!