Kapanmasın kapılar...
Zar gelimi intihar yolu kaplamış boğazımı,
Aç köpek gibi bağırmasını dinlemiş dizginliğim...
Hor yıllar... Zor zamanlar... Sus dinle gençliğimi.
Bilinmez rüyaların içine düşmüşüm...
Kim aldı bilincimi benden?
Hüzmeler zamanımı aşmış, boyut atlamış,
Avucumdaki ter, toprağın filizine karışmış,
Vazgeçmiş kelimeden, cümleden...
Anlatılır mı bu ağrılı yalnızlık?
Damdan düşenin panzehirini getirin kanıma,
Kopmasın, yanmasın, kaçmasın, insanlık sandığım
Çim de ezilmesin, fil de tepinmesin...
Kahır doluyum... Ah doluyum... Göm geç eskilerimi...
Gam yüküyüm... Pek kötüyüm... Gel sar ellerimi...
Kayıt Tarihi : 2.11.2026 11:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!