Ey! Nefsim; olmazları hiç, olduramasın.
Doğudan sabah güneşi, doğduramazsın.
Bahçede açan gülleri, solduramaz sın.
Neden böyle mağrur sun, öyle isyankar?
Uçan kuşları dallara, konduramaz sın.
Esen yellere “dur” desen, durduramazsın.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta