Uğultularını hiç dinlemediğim bir şehirden yazıyorum.
Sahil kordonlarının olmadığı, suyun ve insanların yosun kokmadığı samimiyetsiz bir kentten.
Çocukluğumun kuşları uçmuyor,
Pamuk bulutları geçmiyor burdan.
Sevgilerin bir bir kayboluşunu izliyorum.
Diplerde yalnız mıyım?
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta