Maçka da Kaldı Yar Şiiri - Yaren Atalar

Ey yârim...
Bir gün Maçka'nın rüzgârı saçlarına dokunursa,
Bil ki o serinlik benim iç çekişimdir.
Bir kemençe uzaktan hüzünle inlerse,
Anla ki adını yine yüreğim söylemiştir...

Oy Maçka'nın rüzgârı,
Vur da geçme, yavaş es.
Yârin kokusun getir bana,
Bir ömürlük kalsun ses.

Oy Maçka'nın dağları,
Söyle, yârim nerede?
Ben beklerum yıllar boyu,
Sevdam kaldı emanet de.

Sümela'ya vardum bir gün,
Sustu bütün taş duvar.
Adın düştü dudaklarıma,
Gözlerumde yağmur var.

Dereler hep seni söyler,
Yaprak yaprak dallarda.
Ben seni unutamadum,
Mevsim döndü yıllarda.

Sis iner Zigana'ya,
Yol görünmez gecede.
Ben adını saklar dururum,
Dualarım hecede.

yolun Maçka'ya düşerse,
Rüzgârımı dinle yâr.
Bir kemençe ağlıyorsa,
Bil ki yaylarında gözyaşım var.

Eğer bir çiçek eğilmişse,
İsmini fısıldar bahar.
Benim sana diyemediklerim,
Maçka'da kaldı yâr...