MÂBUT ve MAHMUT
İnkılâp kolay değil, meşakkat, çile ister
Armut piş, ağzıma düş, olur mu böyle umut?
Ölsen de 'sürüleşme', kır esâret zincirin
Özgür ol, özgür yaşa, boyna taktırma hamut.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mabut vermezse Mahmut nasıl versin.............rızkı önce sahibinden dileyip, sonra helalinden çalışarak aramak........bir de kısmetin varsa.........örce gönlün doldu sonra küreğin..............kutluyorum anlam yüklü güzel şiirinizi tüm içtenliğimle ve tam puanımla...................Saniye Sarsılmaz
KALEMİNİZE VE EMEĞİNİZE SAĞLIK ÜSTADIN,KUTLARIM..
SAYGILARIMLA...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta