Sen Lotus gibiydin, ben ise yaprağı;
Beraber süsledik, o kara bataklığı.
Kuvvetli kökümüze, bir şeyler mi oldu?
Güzel çiçeğim ansızın, neden soldu?
Sen güneş gibiydin, ben ise bulutlar;
Beraber süsledik, oldu en güzel semâlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta