Limiit Yok Şiiri - Seyrani Göl

Sabahı para açıyor artık.
Güneş değil.
Uyanır uyanmaz
bir rakama bakıyoruz,
nabzımızı o ölçüyor.

Dün yetmedi.
Bugün daha fazlası lazım.
Yarın?
Yarın hep biraz daha pahalı.

Masalar cam,
duvarlar cam,
insanlar cam gibi kırılgan
ama kimse çatlağını göstermiyor.

Herkes güçlü,
herkes hızlı,
herkes yetişiyor bir yere.
Nereye olduğunu bilen yok.

Bir sayı artınca
içimizde bir şey azalıyor.
Adını koyamıyoruz.
Belki uyku,
belki huzur,
belki insanlık.

Öğle arasında bile
aklımız başka bir yerde.
Bir yatırımda,
bir fırsatta,
bir başkasının kazancında.

Karşılaştırma çağındayız.
Mutluluk bile
piyasa değerine bağlı.

Akşam oluyor.
Yorgunluk değil
boşluk çöküyor omuzlara.

Ev var.
Eşya var.
Işık var.
Ama içeride
ses yok.

Bir gün
koşmayı bırakacağız.
İsteyerek değil,
mecburen.

Ve o zaman
anlayacağız belki:
Bunca telaş
bir rakamın etrafında dönmüş.
O rakam
hiçbir zaman
“yeter” dememiş.
S.GÖL