Ahir zamanda bir nesil türedi,
Liderinin kulu, onun kölesi…
Anlaşılmaz bir hız ile üredi,
Yüzü ona dönük, odur kıblesi.
Lideri düşünür onun yerine,
Kendi kafa yorup dalmaz derine.
Ortaktır lideri tüm kederine,
Ondan bilir hayat veren nefesi.
Onunladır hayâl ile düşünde.
Ona danışır her türlü işinde.
Ölse ruhu uçar onun peşinde,
Lideri kurtarır ancak herkesi.
Sanki liderine vahiy geliyor,
Mübarek ne mevzu varsa biliyor.
Hatta Cennet’e yol bile buluyor.
Lâyıkını liderinden bulası.
Lideri yanılmaz, asla şaşırmaz.
Kullarını hiç zor hâle düşürmez.
Zinhar haram yemez, çalmaz, aşırmaz.
Lider çok yaşaya, kulu ölesi.
Liderine ağzı açık bakıyor.
Lideri yazmadan kulu okuyor.
Liderinin şavkı kulu yakıyor.
Lideriyle beraber haşrolası.
Dinine sövseler hiç kelâm etmez
Lâkin liderine tek laf söyletmez.
Lidersiz Cennet’e koysalar gitmez.
Ötede lidersiz yalnız kalası.
Eren liderine canını verir,
Mevcudatı O’nun nuruyla görür,
O yürü deyince kâinat yürür,
Sahte liderlerin sonu gelesi.
Kayıt Tarihi : 29.09.2026 09:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!