Ben leylamı mevlamdan
İster ister bir hal oldum
Gönlüm aşka tabi olmuş
Tutuldu dilim lal oldum
Ben leylama kavuşsam
Hasretlikten ağlarım
Yaprak gibi savuşsam
Ayrılığa bağlarım
Ben leylama müptelayım
Giderim arkası sıra
Bilirim başa belayım
Tutuşurum çıra çıra
Ben leylama vurulmuşum
Kalbime söz geçiremem
Gözlerine kurulmuşum
Bu fırsatı kaçıramam
Ben leylamla bakışırım
Gözümü ondan ayırmam
Belki ona yakışırım
Kendimi asla kayırmam
Ben leylama gül diyemem
Gülün ömrü az oluyor
Sesime bülbül diyemem
Marifetim saz oluyor
Ben leylamı indiremem
Kalbimde yüce makamdan
Acısını dindiremem
Ayrılmaz yarim yakamdan
Ben leylamı arar mıyım
Kendimi Kaybettiğimde
Bilmem ona yarar mıyım
Sevgiyi mahfettiğimde
Ben leylama çok yanarım
Derler bana erdem neden
Yokluğunda hep anarım
Ona ait bu kalp bu beden
Ali Erdem Bağcı
(Gerçek ismin leyla değil bendeki ismin leyla)




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta