Ey Leyla!
Ben ki aciz bir mecnunum.
Çöllerde adımlarken hayalini,
Geç kalmışlığın susuzluğuyla attım sana kendimi.
İstersen parçala,böl ufak kumlara beni,
Varsın bölüneyim zerrelere...
Ama bil ki zerrelerim çekecektir yine beni sudan suretine.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta