Leş Orkestrası Şiiri - Murat Avcı Ozan

​Gecenin çürümeye yüz tuttuğu o kör saatte,
Etten ve kemikten mülhem bir koro başlar.
Bacaklar, kalçalar ve hilekâr göğüsler,
Uykusu kaçmış aptallara masallar fısıldar.

​Ücra batakhanelerin küf kokan koynunda,
Günahı örten o utangaç, o kirli neonlar...
İğreti tahtalardan kurulmuş sözde sunaklarda,
Gırtlaktan dökülen çığlıklar, kulakları tırmalar.

​Siz bu çiğ gurultuya müzik mi diyorsunuz?
Aç bir piyasanın midesinden kopan bu hezeyana?
Oysa bu ses, sadece pazar tezgahlarında,
Kokmuş bir et ticaretine ritim tutar yana yana.
​
Yüzünüze sürdüğünüz o sahte deha aydınlığıyla,
Dolanmayın ortalıkta birer sanatçı gibi.
Kutsal olan, harcanmaz bu ucuz podyumlarda;
Bilin ki sanat,
Her önüne gelene saçılan bir bahşiş değildir!