Ne elde ettiğim mal ile servet beni göklere uçurur,
Ne de kaderin cilvesine üzülmekten göz pınarım kurur.
Bir yurt ve sakinleri gibi değil de nedir insanlar,
Bugün onlar mesken tutar orayı, yarınsa vahşi hayvanlar.
Bir ateş ve onun ışığı misali değil de nedir? Kişi,
Küle döner, sönüp nihayet bulunca alevin yükselişi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



