Lebbeyk Şiiri - Kamil Doğrubudak

Def-i revân ile olduk dünyaya mihmân
Uryan geldik cihana deyu itdük feryâd- ı fîgan
Dünya nimetidür deyü süt verilende gandık heman
Lebbeyk mey-ù sahbâ'ya ganmış cânım lebbeyk

Bilişdiki ki serden geçti civanım
Rabbiyesir öğretilmiş tek vârım
Bî nasîp garibem , âh itsemde işitilmez merâm'ım
Lebbeyk dalâlet de seyran itdüğüm yıllarım lebbeyk

Bağ-ı gülzâr'ın dilberlerü ile cümbüş eylerem
Ud'i çalar ; gâh-ı söyler ; gâh-ı raks eylerem
Asûmanda güverciniz , toprağı ben neylerem
Lebbeyk , badekeş nefs'i canım lebbeyk

Masivâ'dan nasip alan varmola özümden içerû
Varsam dahi adım atmazidüm beytullahdan içerü
Bir desti şarabım var , görki dermandan içerü
Lebbeyk lane-i şeytanım lebbeyk

Sanırsın and'ından dönen kûfe'li kâfir benem.
Sanırsın mahşeri vijdan-ı hâbesinde
Dünya metâ'ı için götüren lâne- i şemr benem
Lebbeyk küfr ile herc-û merc olmuş nefsim lebbeyk

Dalâlet büthanemizi çehreler cürm' ü duvar
Bezmgâh putlarımın aks'i ' la ilahe ' der susar
Kâm alam cihandan , dâhî ötesinde nevar
Lebbeyk cehâlet ile zûkâm olmuş cesedim Lebbeyk

Dildaş ararız , hâldaş'ımız acep kandedür
Bencileyin dalâlet ehli cehennem denen yerdedür
Emaneti zîyan itdük , görki vîrân haldedür
Lebbeyk gayb ittüğüm imânım lebbeyk.

Bilişdik baldan datlı kelâm imiş âyât-ı hakk
Revân olduk yola , akıbetimiz dört duvarlı mutlak
Tevbe cîhâdında sığındığımız son sığınak
Lebbeyk kör kuyudan hâlas eyleyen Rahman'ım
Lebbeyk

İyle sermest itdinki çıkasım gelmiyor beşer içine
Şöyle bi baktım hayvanata , nebata ; özü ne ,içi ne
Uşşakınam bilmezem gayrı Leyla ne , Şirin ne
Lebbeyk gülzâr cem'inde sagâr ımı meşk ile dolduran sâkim lebbeyk

Mıh gibi duran dağlar ile taşlar ile dedim illa hû
Gicenin subh'unda uçuşan kuşlar ile dedim illa hû
Galdırıp başımı semâh iden cümle cihân ile dedim illa hû
Lebbeyk gönül kâbemin sultanı lebbeyk

Sağnak , sağnak nîmet ile bahr-ın dibine daldık
Ciger kebab olduk döndük ; döndükce yandık
İkram olundu buz'a varmış şerbet; şerbet ile yandık
Lebbeyk küfr dağlarını şerha, şerha iden inkılab'ım lebbeyk.

Ân'ı seyr eyler cümle nebâtat ; açar tomurcuk , tomurcuk üstüne
Kırk kilitli, kırk kapı geç hele ; nimet , nimet üstüne
Perdeler kalkanda seyreyle cihanı ; aşk , aşk üstüne
Lebbeyk El-Vedûd olan ilahım lebbeyk

Âr- ı , edeb'i bir kenara atasım geliyor
Sıkılmış yumruğumda hür şehâdet parmağımı kaldırıp semaya
Rabbim Allah deyu bağırasım geliyor.
Lebbeyk evvelinde , ahîrinde İllallahım lebbeyk 😔