Karanlık loş bir sokak.
Evler o kadar ıssız ki,
Işık yok,
Ses yok,
Yaşama ait hiçbir iz yok,
Ruh yok.
Upuzun bir sokak.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Güzeel.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta