Günlerdir lâl çiçekleri boğazımda
Saçamadım sevgimi hoyratça
Olamadım bir güz yaprağı kadar
Hüznümde bile cesur...ve orada...
Uyur sessizce sözcüklerim
Gönül durağında beklemekteyim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kutlarım ustam
'Uyur sessizce sözcüklerim' derken uyanmış gönül gözün...
sizi yeniden okumak güzel... sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta