Labirent Şiiri - Fener Alp

LABİRENT

Labirent
Ölçüsü çalıntı
Püskülü demlenmiş tasa
Bekleyiş;
Kangrenleşen olgu
Asılı beden tazeliği
İlmiğe soyunan ruhum
Bi dünya
Bitik

Şairin
Rüyasını şarap ile bozmak gibi
Zamansız bir türkü
Güvertesinde kuş sesleri
Vira
Denizden güneşe

Başla
soğuğun
Yakmadığı
Tenler aşkına
Su ile Söyle
Çok çoktuk
çok çok vurulduk
kustuk...kustuk....sustuk....

Sarhoş..
Ölü zamanlar
Kurutulmuş,
Kemik kokusu için de
Yok olup giden
Dinsiz dönen
Eşkıya bir semazen misali
Vurulduk.

Yer ile yeksan
Kötürüm
Şişlenmiş gözlerimin çılgınlığı,
Duvağı yanmış
Güneşin haykırışları
Sözün saklandığı
Yürek kırgınlıkları
Uzak...
Anahtarı kırılmış kapı misali
Derin..
Şimdi
Hasretin su haliyim,
Nasıl yağıyorum bir bilsen.

Daracık sokak araları da
Sıkıştırılmış
Zılgıtlarla atılan
Bakışlarımın utangaçlığı
Masumiyeti
Yırtarcasına dilenmelerim
Yere düşen
Gözlerim,
Sustukça...
Pusuya yatmış gibi seslenişler
Dar boğaz.

Zavallı
Bir resim çerçevede...
Fırçası kanlı boya misali
Yüzün deki harita
Bitmişliğin soyağacı sanki
Çıplak
Ötenazi

Ötelenmiş
İtilmiş
Korkuların kucağında
Civa akışkanlığı
Anlamsız acılara baktım...
Sıralı
Bir o kadar
Değersiz...