Aksın Şiiri - Fener Alp

AKSIN

Kendi savaşına tanık yüzler
Tanrı'nın intiharına
Olası bir boşluk
Muteber
Okunamaz yazıt mezarlığı
Kutsalını yitirmiş gözler
Boş

Gece matemi şimdi
tenha seslilik
Çıplak çığlıklar
Tepinmiş
Delik deşik dağ yıkıntıları
Üstüne
Kırılgan dokunuşlar
Hangi
Yıldıza dokunsam
Kanar şimdi
Mesafe
Uzak ile ırak
Aynı yörünge
Ayrı dil teması
Yakın eden
Aynı göğün çizgileri
Yıldızlarla
Kulaç atma arzusu
Küçük bir liman
Boş bir köşe
Dolu bir bardak
Hiç bitmeyen
Ardın sıra ben

Bir kayboluş
Bir haykırış bin sitem ruhumda
Yüküm dağ yüküm ben
Düşüyor gözlerim ellerine
Ellerin savuruyor
Dökülüyorum inceye

Sis çökmüş yüreğimin en tenha köşesine
Bir bulutsuzluk özlemi
tekrara kaçıyor hayat
hayat yalnızlaşıyor
ben gibi.

Ölüm
Psikolojik bir çöküntüdür telafisi olmayan
Bir balıkçı çığlığıyla uyanıyor deniz
Dalga kıran
Yansıyan
Hüzün ve tümcesi
Ufkun haritasında
Sonsuz bir tablo yüzün
Yüzün mukaddes
Yüzün kutsal
Yüzün tanrıdan eser
Tanrı senden

Şimdi
Yüklen bütün yüklemleri
Ve zamanları
Devrik olsun yazılan ne varsa
Hepsini kuşan
Konuştukça lâl olsun kelimeler
Aksın gözlerin
Aksın