İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
menfaatler denizindeyiz,boğulmadan durmak zor.hayatın işkencesi şuurumuzu altüst ediyor.hafızamız saçmalıklarla dolu.izmarit gibi atılırken sevgi ışıklarımız,ruh halimiz zımpara kağıdına çevrilirken,kendimizi suyu sıkılmış portakal posası gibi hissederken nasıl gülümseyerek bakabiliriz ki hayata?çevremizdeki insan seline kaptırmış onların menfaatlerinin olduğu yerdeyiz.hayat bir çöplük.ihanetleri içimize sığdırmak zor olsada yaşıyor densede yaşıyoruz işte.ruhumuz esirken doğan güne merhaba demek okadar zorki..... ve..Hayat çıkmaz sokaklarda yine arsızcainadına devam ediyor:((
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta