Kuyu Şiiri - Ali Özmen

Ali Özmen
28

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kuyu

Yansıyacaktım o yeni boyanmış botlara ve azımsayacaktın o günleri
Sen önce evinin yolunu bul!
Ellerimi ikna et aksanına ve geceye sığamayışıma
Neydi bizi o geç saatlere yakıştıran?
Ve kırk yaşına basmış bir kadının aynadaki "nasıl oldum" heyecanı
Hiç denk geldin mi?

O halde sen, gün batana dek bileklerine, otur yeniden sağla kalbini
Yok oluşundan kalan o malum siperler gibi açılsın ufkun
Ve gör de bak artık lütfen Davudi bir tonla yaklaşan bulutlara
Yağmur olsun tenin ve ben mütemadiyen akşamüstleri
O sonsuz buğuya uzanayım sen isimlerimizi karala

Yalnızlığın güvertesinde sessizce unutuldu o kuyu
Büyüdükçe çalar saate dönüşmekten hiç korkma
Velhasıl sen bir tırtıl olsan
Bana olan nefretinden kaçıp bir kelebek bile olmayı beceremezdin
Ve uçabilseydin eğer sevgilim, bu kadar uzağa gidemezdin
...

Ali Özmen
Şiiri Değerlendir

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!