Ali Özmen Şiirleri

28

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ali Özmen

Saçlarım dağınık hiç olmadığı kadar uzun sakallarım
Sen imkân dâhilinde olan her şeyin bana nişan aldığı
Bir sonbaharsın sadece, bilinmiyor
Adını hiç unutamayacağım bir şiire verdim
Sonra ona inandım, bunu sen

Devamını Oku
Ali Özmen

Bak başladığım yerdeyim
Yaralı yüzümden düşen
Sensiz kapı aralarından
Elvedalar yankılanırken
Hayata şöyle bir baktım
Elinde hiçbir şey yokken insanın

Devamını Oku
Ali Özmen

Kadın, kendi içindeki yalnızlığın portresini
Az önce dudaklarına çizdi.
Dudakları kırmızıydı,
Dudakları aşktı.
Adı bir çiçekti, bir nehirdi.
Adı; unutulmuş bir efsanenin

Devamını Oku
Ali Özmen

Rabbim yetiş, güneşimi çalıyorlar onun gölgesinden
Kuş neye kanat çırpınıyor
Kurulan tuzak, burulan baklavanın tadında
Ama dünyanın şekeri yüksek
Her şey komada da ejderha dilli bir kadın
Neye komada değil

Devamını Oku
Ali Özmen

İki odalı kiralık bir evde öğrenmiştim kiralık bedenleri
Farsça yağmur yağıyordu ve ben dilimi seni susarken istemeden kesmiştim
Oysa otogarlarla ilgili yazacak ne çok şey vardı tam da buraya
Çayları yarım bırakı

Devamını Oku
Ali Özmen

Ücra bir karanlığın raksından arda kalan gölge lekesi
Hiç olmayacak bir devrimden bahsetmek kadar kararlı
Durulan sulardan birden çıkagelen Marla’nın sesi
Yine o saksı bitkisi ve işkence antolojisi kadar sabırlı

Devamını Oku
Ali Özmen

Üç sigaram kaldı gecenin ortasında;
Katolikler uyanın!
Ruhum kilisenin bahçesinde ve ben daim
Müslümanlıktan bahsettim.
Ateşi hortluyorken kaç kişi şiir yazabilir?
Viyana ne demek Bağdat ne demek

Devamını Oku
Ali Özmen

Yansıyacaktım o yeni boyanmış botlara ve azımsayacaktın o günleri
Sen önce evinin yolunu bul!
Ellerimi ikna et aksanına ve geceye sığamayışıma
Neydi bizi o geç saatlere yakıştıran?
Ve kırk yaşına basmış bir ka

Devamını Oku