Kutsal Ferman Şiiri - Kasım Kobakçı

Tütüyor gözümde her an yuvamın sıcak başı,
Yazılmış bir tezkireye hayatın yorgun yaşı,
Hatırlatır hemen bana pişen tarhana aşı,
Aşarım yuvama doğru dumanlı dağı taşı.
*
Uyandırır her sabah sıcacık yuvam seheri,
Özledim yuvamda yanan o sıcacık feneri,
Gönlümde saklı duruyor masum çocukluk yeri,
Bitsin bekliyor tezkire, dönmek istiyor geri.
*
Dalgalansın içimizde sevda dolu gök deniz,
Yuvamın duvarlarında duygular hep tertemiz,
Geçmişten gelen tezkire bırakıyor tatlı iz,
Ocağın sıcaklığında mutluluktan güleriz.
*
Odalarda yankılanır sımsıcak hatıralar,
Eski masal günlerinden süzülür hep baharlar,
Okundukça tezkiremiz yeşeriyor umutlar,
Yuvamızın şefkatiyle eser ılık rüzgârlar.
*
Penceremin kenarından usulca geçer zaman,
Huzur dolu bu tezkire ruhumadır bir derman,
Yuvasına dönenlerin başında tüter duman,
Kaybolmayan bir sevgiyle yazıldı kutsal ferman.