Oğuz’un toprağı kutlu kana boyandı,
Kan kokulu bir geceye kırk nefer uyandı;
Bağımsızlık ateşi Vey ırmağında yandı,
İlterişle orduları sefil Çin’e dayandı.
Kutluk doğdu yeniden, kılıç tutan ellerle;
Atı şahlanınca Kürşat, emretti: ”ilerle!”
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta