Kut Şiiri - Halil Kumcu

Nasıl söylesem, kelimeler kifayetsiz;
Kut’u unuttum, ecdadım affet!
Tarihini bilmeyen bir nesil oldum,
Halil Paşa görse utanır elbet...
Çalsın zafer şarkıları ilelebet.

Tarihim kurşun kalemle mi çizildi?
Hangi silgi silebilir bu büyük zaferi?
Var oldukça Türk Milleti,
Unutmayacak, unutturmayacak seni.

Paşa satmadı, satmazdı da zaten;
Hangi para satın alırmış şehadeti?
Nasıl da sızlattım yıllar yılı kefensizi,
Şimdi minnetle anıyorum her bir şehidi.

Ben ki unutuşun karanlığında bir yolcu,
Siz ki güneşten kopup gelen kahramanlar...
Artık her nefeste bir vatan borcu,
Ve her şehit mezarında bin yıllık hüzün var.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Bazı zaferler silinmez; sadece nankör hafızalarda gölgelenir.
•Şehit, toprağa düşmez… milletin vicdanına düşer.
•Zafer şarkısı susarsa, düşmanın dili konuşur.
•Tarih kalemle yazılmaz; barutla, kanla, gözyaşıyla yazılır.

10 Ağustos 2018 / Perşembe / Ankara