Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hep varış noktannız var, Sevgi. Ve sizin ufkunuz öyle geniş ki hep aynı cümleleri devirerek değil de her seferinde farklı paragraflar dizerek, başka yolların kaldırımlarını kullanarak bu işi yapabiliyorsunuz..
Öyle bir aşk vardı sende, gönüle sığmıyorsun diyorsunuz.. oysa oyle bir aşk var ki sizde O'nu kocaman eyliyorsunuz.
Başımızın belası gönlümüz, nadirende olsa bozuk saat gibi gösteriyor gerçeği, bunu ince ruhlu insanların haricindekiler göremiyor tabi :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta