Küstüm Çiçeği Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

KÜSTÜM ÇİÇEĞİ

Fevzi Emir Yılmaz

Gönlümde köşe kapmaca oynuyorsun, ey yâr.
Seni aklımdan kovsam, kalbime giriyorsun;
Kalbimden kovsam, aklıma düşüyorsun.
Öyle bir aşk var ki sende,
Gönüle sığmıyorsun...
Sevda mısın, belâmı?
Sinemde ağır bir yük, zihnimde bir bilmece,
Kolay çözülmüyorsun.

Kara hindiba otuna üflemek gibi,
Uykudaki bir çocuğu izlemek gibi,
Öksürüğü gizlemek gibi bir şey seni sevmek:
Korka korka, gizli gizli, susarak...
Ya dağılıp uçarsa,
Ya uyanırsa, ya giderse diye
Bir ömrü diken üstünde geçirmek benimkisi...

Acı veriyor artık
Adını fısıldayarak söylemek...
Kalbe hüzün veriyor bu sükûnet.
Oysa bir bilsen...
Oysa bir bilsen;
Gündüz gezdiğin yolları,
Gece güneş gözlüğüyle dolaştığımı...
Aşkın ile nice aşılmaz dağları aştığımı...
Kahrından yer gök sarsılacak belki.
Dillere düşecek bu sevda,
Türküler yazılacak belki
Bu aşka dair.

Deli taylar gibisin şimdi,
Gönlümün bozkırında...
Attığın her adımda bir yer ediniyorsun.
Bâd-ı sabâ misali, gözle görülmüyorsun.
Ne kemente takılıp
Ne gem'e geliyorsun;
Küstüm çiçeği gibi,
Değmeye gelmiyorsun.

Masalsı bir gülüş var gözlerinin içinde.
Her rolde kahramansın,
Akıl almaz biçimde...
Hürsün; hür yaşıyorsun,
Yakışıyor da sana.
Seni bu denli sevmek nasip olmaz her kula.

O zalim ayrılığı perçeminden tutup da
Koysan avuçlarıma,
Yine haddimi aşmam.
Lâl olur gönül dilim,
Kıyamam...
Kıyamam hatırana.

Gizli bir iksir gibi karışmışsın kanıma.
Ama şikâyetim yok...
Öldürse bile sevdan,
Yine kansın canıma;
Yine cansın canıma.