Renklere çiçeklere küstüm.
Çiçekler baharımdı, umutlarım..
Her renk ayrı koku ayrı coşkuydu.
Ben renklerle çiçeklerle doluydum..
Onlar kadar temiz saf.
Hayata o gözle bakardım.
Fırtınayı görmezdim.
Seher yeli sandım.
Ben renklere çiçeklere küstüm.
Baharda çiçek açan ağaçlarada.
Bahar dallarına,parlayan güneşe.
Yalancıymış hepsi yalancı bahar gibi.
Ya canım dediğim. sevdiğim.
Sadece masalmış,yılarca yaşanılan.
Meğer oda yalanmış.
ben renklerle çiçeklere küstüm.
Döküldü yapraklarım,şimdi kuru bir dalım.
Kışı yaşadım baharımda.
Zemherideyim yalnızlığımla.
Buz tutmuş saçlarım göz yaşlarımla...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta