Kuşlar Ve Umutlar Şiiri - Ahmet Çiçek

Yeniden başlasak kanatlanıp sonsuzluğa
Yankılar ve kuşlar uçuşur
Bir sonbahar günü
Öldürürüm yanaklarında gözyaşlarını
Umutla bekleyen şelale gibi
Yeniden başlasak kanatlanıp sonsuzlığa

Kaybolsam sürgün dalgalarda
Kalp kırıkları o gün uykusunda uyansa
Ey vefayı sorgulayan yağmurlu bulut
Sever miydin gözyaşlarımı
Bilir miydin tenha bir alevde yandığımı
Umutlar ve kuşlar göçüyor
Bilir miydin umutların da yandığını