-adı konmamış bir bahçede fesleğenler güler mi hiç-
solgun dudaklarına batırıp akşamı
küstürme handeyi
dün griydi yaşamın rengi
-gazeteye dökülen ekmek kırıntılarını topluyor kuşlar, muştular ölü bir kuşun kursağında-
boğazımda demir yüklü bir kervan
yaz paçalarımdan akıyor ağır ve ıslağım
biraz üzüm hazırladım
biraz da incir
-usaremin son demindeyim-
süreyyanın eteklerinde
bir an tutuşmuş gitmeyi bekleyen
sen avuçlarımda titreyen sude
yüzün çoğalıyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!