Kurumuş Dallar! Şiiri - Kamil Çağlar

geç mi kaldım, aklından gelip geçmeye?
çok mu geç oldu, anılardan bahsetmeye.
yamacına ulaşılamayan büyük dağlarda
başkesen duygularla üşüyorum kucağında..
can veriyorum.. canımı sana veriyorum.
kocamış ağaçlara yaslanmış ak başım
hatıranı sayıklıyor hala, kararsız düşlerim..
çimensiz toprağın küflenmiş kök kokusu
hala tütüyorsun içimde, kanımdasın doğrusu!
insan kurumuş dalları toplar mı hiç?
toplar mı, senden geriye kalanları hiç?
bil ki; istesemde dağılmıyor koynumdaki sis
istesem de silinmimiyor, kalbimdeki o iz..
sesim çıkmıyor, sarıldığım kayanın bağrında
gerçekten geç mi kaldım? yanında olmaya..

29.12.2025/02.50
Akyazı-KÇ