Usandım bankalardan paralardan kredilerden
Usandım kapımda bekleyen mahsun kedilerden
Arkamı dönünce kuyumu kazan birilerinden
Kurtuldum hiç peşini bırakmam diyenlerden...
Topraktadır şimdi yeşermez tohum gibi içine sığmayan içim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta