Kurtarış Şiiri - Osman Bulut

KURTARIŞ
Her olup biteni görme dediler,
Nice çirkinlikten gözü kurtardım.
Cahillere cevap verme dediler,
Ayağa düşmekten sözü kurtardım.

Kulaksız kullarla sohbet etmedim,
Sırf bu yüzden tükenmedim, bitmedim.
Dil ucuyla gel diyene gitmedim,
Zahmetten ayağı dizi kurtardım.

Gevşetmeli nefsin ipini bazen,
Ama bak güdemez tamamen çözen.
Elim boş kaldıkça verdim bir düzen
Gerilmiş tellerden sazı kurtardım.

Saplayıp İblis'in bağrına mızrak,
En büyük bayramı eyledim idrak.
Özümüz su imiş, mayamız toprak
Şükür ekşimekten yüzü kurtardım.

Körükleyip durdum kırk yıla yakın,
Usandım, yoruldum zannetme sakın.
Hiç sönmesin diye kalpteki yangın
Küle karışmadan közü kurtardım