Umutsuzluklarıma renkli kalemler gizledin.
Kabullenmek istemedim belkide,
O güne kadar hala asi ruhluydum,
Kontrolümü kaybetmek istemedim
Senin, ikimizi var edecek gücün var hissediyorum.
En aciz halim, en çaresiz halim, en zayıf halim işte...
Nasıl var olalım, ben hayata atılmaktan korkmam.
En berbat işi yapar, bizi kimseye muhtaç etmem.
Tamam en büyük umutsuzluğum işte...
Tamam...Ben tamamen teslim oldum.
Karanlıklar ülkesindeyim, son nefesimde gibi
Beni acizliğimden tanı bu kez, bu gece ne olur,
Senin hikmetinin farkındayım, sen var edersin.
Daha savunalacak kalem kalmadı şiir yazmaya
Yıkılmayan bir asilik yok, hepsi beyaz bayraklı...
Her zaman, ilk andan beri en saf halimle geldim.
Ne gizlediğimi anlayabilsem, anlatırdım.
Ailemde çok fazla aşktan yaralı kadın vardı,
Belki bu yüzden öcü gibi geldi sevmek bana...
Aşka benim kapılarım, çocukluktan kapanmış...
Neden bilmiyorum, nedenini nereden bileyim.
Büyük psikologlar gerek...Bir de sen
Sana aşık olmayı düşünme zamanım olmadı hiç,
Bir kere gördüm, konuşma ve tanıma şansımda olmadı
Bir fotoğraf karesinde dahi görsem gözlerim sevinçli
Çok anlattım yorma beni, çok söyledim.
Ver bana o kırmızı arabalı hayalimi ellerimd bırak,
Umutsuzluklarımı dilediğin gibi çiz...
Tut ellerinden artık, büyümemiş kalbimin.
Sen yapmak istediğini yap bana
Sadece; yalvarırım gitme, ne olur gitme
Bizi, senden dileniyorum. Elimden gelenle...
Bütün zayıflığım, acizliğim seninle
Kurtar beni ne olur, ne olur kurtar beni
Kollarında saklarken, hayata dönüp bakmayacak kadar.
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 20.10.2026 05:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
