Kürşat Ak Şiirleri - Şair Kürşat Ak

Güneşin ışıkları dağlardan süzülecek
Kehribar tesbihine umutlar düzülecek
Siyaset koltuğuna eğrilen büzülecek
Kaderin cilvesine uğrayan üzülecek

Yağmurun damlaları gözlerden süzülüyor

pişmansın geçmiş günden
sen kendinden pişmansın
vazgeçtin mi kendinden
sen aklına düşmansın

keşkeleri olmayan

Hastayım, yarama derman olamam
Dertliyim, halime ferman olamam
Bu garip halimi kapmışım dünden
Boş yere kendime ne etmişim ben

Önceden gülerdim, şimdi ne oldu

Hayat dediğin bir dağa yaslı
Tahtası kırık, çürük ve paslı
Zemini kaygan, çetindir aslı
Herşey değişir, kendine güven

Kader dediğin kırılmaz taştan

kendini dinle, kendin için bir kere
çıksam dönüşü olmayan bir sefere
insan hayal kurarken kader gülermiş
gitsem ruhumun götürdüğü bir yere

Kürşat AK

Nerede bilmem zat-ı şahaneleri
Mum ile arasın böyle seven eri
Sevdiceğimin vardır bahaneleri
Keşke sevmiyorum deseydi yüzüme

Son kullanma tarihi aşklarda var mı

birgün içeceksem, dağılmalı efkârım
kadehlerden taşıp içimi dökmeliyim
birgün seveceksem, benim olmalı yarim
keyfe keder dünyadan derdi sökmeliyim

tatsız bir bahis açılır aşkın zehrinden

Çınarın gölgesinde hafiften bir yel
Kenarında ırmak, bu keyif herşeye bedel
Irmak da benim gibi coşkun akarak
Beni keyiflendirir, tüm derdimi bırakarak
Ayağın ırmağa yakın, bedenin çınar gölgesinde
Bir türkü tutturmuşsun uyuya kalırken sesinde

gözlerindeki hare, gökyüzünde meneviş
coşkun akan şelale hasretiyle meleyiş

nehirin kenarında su çarparak yüzüne
uyanırsın bakarak huzurla gökyüzüne

Eğer imkan olanda tebdili mekan olur
Vakti seyran olanda seyire zaman olur
Yola revan olanda huzura ayan olur
Keyfin yerine gelir, hoşca hatıran olur

KÜRŞAT AK