Kuralsız Yuva Şiiri - Kasım Kobakçı

Resmi evraklarda, açılan kollar,
Güvenim kalmadı, tıkandı yollar,
Mühürlü kağıtta, solan o çullar,
Tutanak yazarak, yorulan kullar.
Ninniler söylesin, resmi heyetler,
Bozuldu masada, bütün senetler,
Saklı dosyalarda, kara niyetler.
*
Bu sefer kanmam, o gizli karara,
Girmem bürokratla, haksız pazara,
Düşmem bu makamda, esir mezara,
Kurban gitmem burda, kötü nazara.
Kuşlar konmuş gibi, soğuk binaya,
Şahit olsun bütün, fani dünyaya,
Dönüştü bu evrak, dev bir rüyaya.
*
Açılan kollarda, koskoca yalan,
Mevzuatta hile, geriye kalan,
Kalemi kırarak, ruhumu çalan,
Diplomatik dille, aklımı alan.
Sarmasın benliği, katı tüzükler,
Takıldı parmağa, sahte yüzükler,
Çürük masalarda, esir bölükler.
*
Teşrifat adıyla, gülümser yüzler,
Anlaşma metninde, tükenmiş sözler,
Karar defterinde, silinmiş izler,
Makam odasında, karardı gözler.
Bırakın yatağım, bana kalsın hep,
Reddettim taslağı, buydu tek sebep,
Dönsün artık doğa, yaşasın edep.
*
Resmi genelgeler, boğmuş nefesi,
Duyulmaz evrakta, vicdanın sesi,
Kurulmuş masanın, demir kafesi,
Açılan kolların, sahte hevesi.
Kuşlar ekinlere, inemez oldu,
Dilekçe yazmaktan, benzimiz soldu,
Evrak kayıtları, yerini buldu.
*
Kançılarya kasvet, örter her yanı,
Tutanak doldurur, zamanı anı,
Satılmış umudun, kalmadı şanı,
Kimse düşünmüyor, dökülen kanı.
Gökleri garip bir yapıya soktuk,
Mühürlü zarflarla, umuda toktuk,
Aslında bu sahte düzende yoktuk.
*
Güvenim kalmadı, genelgelere,
Boyun eğmem, o sahte gölgelere,
Atılan o fuzuli belgelere,
Veda ettim artık, tüm bölgelere.
Sarmasın benliği, bürokrasi, dert,
Karşıma çıksınlar, olayım hep mert,
Kapanmaz gözlerim, duruşum çok sert.
*
Açılan kolların, bitti vadesi,
Kırıldı kançılar, mermer kasesi,
Tükendi makamın, sahte neşesi,
Yıkıldı devasa, yalan kulesi.
Dönsün her şey artık, asıl doğaya,
Hasret kaldım, aydın temiz havaya,
Gidelim biz, o kuralsız yuvaya.