küpeeşte
daha dün gibi umut gemisine bindiğim seferim,...ulu ve yüce,..bir kaptan tanıdım küpeştede,nice rotalar görmüş,fırtınalar atlatmış,dev dalgalara meydan okuyup,deryaya kafa tutmuş.......... sevince,.....denizi,
lakin oda yorgun düşmüş son sahildeki limanda,demir atmış saatin akrebine,zaman adeta dursun diye,anılarını alıp çıkmış rorodan,yükü kalmış geride,intikammı almak ister bilinmez,denizlerden,hep yoksun kalmış hayat seferinde sevgide,
umut zincirleini satmış eskiciye,alıp götürsün diye ateşin cehenenemine,erisin istemiş anıları o gemide,
o kadar bekledim gözü önünde farketmedi bile beni mavi boyalı o küpeştede.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta