KUNDAKÇI
BİR DENİZ’Dİ HÜZÜN VE BEN DALGALARLA BAŞ EDEMEDİM.
DAHA YİRMİLİ YILLARIMDA,
KENDİ KENDİMİ İMHA VE İHBAR ETTİM.
O KADAR GÜÇSÜZ VE TOYDUM Kİ,
ASLA KENDİMLE BAŞ EDEMEZDİM.
DİBE ÇEKTİM KENDİMİ,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta