Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sayın Sarıkaya
Bu güzel şiirinizi
Canı gönülden kutlar
Başarınızın daim olması ve
Daha nice paylaşımlar dileğiyle 10+ saygılargıml
İnsan, insan ise eğer, 'kumru gözüyle de bakmasını bilir...' Bilir yaşamın tek merkezi olmadığını.. Paylaşmayı bilir, kumruları bilir...
Çok hoş bir şiirdi Cemil Bey.. Sizi ve 'bakış açınızı yansıtan' şiirinizi kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta